بخش بالایی وب سایت شمامل ، جستجو ، منوی اصلی و هدر

لوگو کمیته تای چی چوآن فدراسیون ووشو

بخش میانی

محتوی نوشتاری

تاریخچه

روایت اول:

طبق اسناد موجود گفته می‌شود «چانگ سان فنگ» (Zhang San Feng) در سال ۱۱۰۱ پس از میلاد، اولین شخصی بوده که تای چی چوان را ابداع کرده، همچنین گفته می‌شود که در زمان سلسله لیانگ (۵۰۲ – ۵۵۷ پس از میلاد) تکنیک‌ها و فرمهایی شبیه به تای چی چوان وجود داشته‌است که توسط «هان گونگ یو»، «چنگ لینگ شیء» و ” چنگ بی ” تدریس می‌شد. بعدها در سلسله تانگ (۶۱۸ – ۹۰۷ پس از میلاد) «شو شوان اوینگ»، «لی دائو زی» و «یین لی پنگ ” تکنیک‌های رزمی مشابهی را تدریس می‌کردند که این تکنیک‌ها بدین نام‌ها بودند: تمرینات ۳۷ وضعیت – تکنیک‌های فرا آسمانی – هفت آسمان کوچک (این تکنیک بیش از ۱۷ وضعیت داشته‌است). صحت این روایات مورد بحث است و در واقع به‌طور قطع مشخص نیست که تای چی چوان را چه کسی و در چه زمانی خلق کرده‌است؛ تنها بدان علت که تاریخ ثبت شده بیشتری از “چانگ سانگ فنگ» موجود است، اغلب خلق تای چی چوان را به او نسبت می‌دهند.

طبق اسناد تاریخی موجود تاریخ مینگ، «چانگ سان فنگ ” راهبی تائوئیست از کوه‌های وودانگ بوده‌است، البته بر این اسناد نیز شک و شبهاتی وارد است، زیرا بر این اساس چانگ سان فنگ در آن زمان می‌بایست بیش از ۵۰۰ سال سن داشته باشد (که البته ممکن است باور این مسئله در عصر حاضر دشوار باشد، اما درتاریخ فرهنگ چین و تائو افراد بسیاری با عمرهای طولانی وجود داشته‌اند)، در هر صورت نقل شده چانگ سان فنگ با دیدن مبارزه یک مار و یک درنا یکباره متوجه تکنیک‌هایی می‌شود که باعث می‌شود تای چی چوان را خلق کند. بعد از او “وانگ زونگ ” در استان شانشی، “چن تونگ ژو» در استان ون، «ژانگ سونگ شیء» درهای یان، «یه جی می» در سی مینگ، «وانگ زونگ یو» در شان یو، و «چیانگ فا» در هوبی، تای چی را ادامه دادند. تکنیک‌های تای چی چوان تا ۱۴ نسل منتقل شد و تکنیک‌های تای چی به شمالی و جنوبی و قدیمی و جدید تقسیم شد که سبک جدید تای چی را «چن یو بن» و سبک قدیم را “چن چانگ شینگ ” ادامه دادند.

«چن چانگ شینگ ” تای چی را به پسرش “گنگ یون» و همچنین خانواده‌اش «چن» آموخت، او همچنین تای چی چوان را به افرادی بیرون از خانواده چون «یانگ لوچان» و «لی بو کویی ” یاد داد که هر دو از استان هوبی بودند. این فرم را فرم ۱۳ حرکتی قدیم می‌گفتند. بعدها “یانگ لوچان» تای چی را به دو پسرش «یانگ بان هو» و «یانگ جیان هو» یاد داد؛ و «یانگ جیان هو» نیز به دو پسرش «یانگ شائو هو ” و ” یانگ چنگ فو» یاد داد، به این سبک از تای چی چوان که در خاندان «یانگ» پرورش و گسترش پیدا کرد را سبک «یانگ» می‌گویند. همچنین فردی به نام «وو چوان یو» تای چی را از «یانگ بان هو» یادگرفت و سبک «وو» را پایه‌گذاری کرد. «چن یو بن» نیز سبک جدید خود را به «چن چینگ پینگ» که خالق سبک “ژاو باو ” تای چی چوان است یاد داد.

«وو یو شیانگ ” سبک قدیم تای چی را از “یانگ لوچان» و سبک جدید را از ” چن چینگ پینگ ” یادگرفت و سبک “وو هاو ” را ابداع کرد. به دلیل نقش بسیار مؤثر هاو وی جن در گسترش این سبک و به دلیل ایجاد تمایز با دیگر سبک وو (سبک وو چوان یو)، نام او، هاو، را به انتهای نام این سبک اضافه کردند و به سبک وو-هاو مشهور شد. «سون لو تانگ ” پس از فراگیری سبک “هاو» سبک «سون» را به وجود آورد. تمام این سبک‌های ذکر شده در چین و آسیای جنوبی محبوب بودند اما «سبک یانگ» از بقیه آن‌ها محبوب تر بود.

روایت دوم:

طبق روایت خاندان چن، ایشان معتقدند تای چی چوان، در روستای چن جیاگو، توسط استاد چن وان تینگ(۱۶۰۰–۱۶۸۰ پس از میلاد) معرفی شده‌ است. نقل شده فرم اولیه‌ای که چن وان تینگ ابداً نمود، شامل ۵ ست (ست اول:۱۳ حرکتی و چهار ست دیگر) فرم‌های معمول چن بود به اضافه یک فرم ۱۰۸ حرکتی مشت بلند و یک ست از پائو چویی canon fist، که در مجموع ۷ ست را شامل می‌شد. فرم‌های سبک چن به دو بخش اصلی لائو جیا (فرم‌های قالب قدیم) و شین جیا (فرم‌های قالب جدید) تقسیم می‌شوند. قالب شین جیا (قالب جدید)، توسط چن فاکه (۱۸۸۷–۱۹۵۷) ساخته شد و پیش از وی صرفاً لائوجیا (قالب قدیم) کار می‌شده‌است.

فرم‌های لائو جیا نیز خود به دو بخش ای لو (راه اول) و آر لو (راه دوم) تقسیم می‌شوند. بخش ئی لو (راه اول) شامل، فرم‌های آرامتر و دورنی تر تای چی است و بخش آر لو (راه دوم) در حقیقت همان سبک پائو چویی (canon fist) است که شامل حرکات سرعتی و قدرتی می‌باشد. فرم‌های شین جیا (قالب جدید) بیشتر شامل حرکات تای چی به همراه تکنیک‌های تخلیه انرژی بیشتر، ترکیبات پیچیده‌تر و پیچش‌های بیشتر و حرکات چین نا می‌باشد که در مجموع برکاربرد رزمی تای چی تأکید بیشتری دارد. اما فرم‌های لائوجیا، ئی لو بسیار آرامتر هستند و بر چرخش انرژی تأکید بیشتری داشته و در مجموع فرم‌های آهسته تری هستند.

در عصر حاضر ما چهار استاد بسیار برجسته از خاندان چن وجود دارند که میراث دار این خاندان می‌باشند، این استادان عبارتند از: چن ژنگ لی Chen Zheng Lei، چن ژیائو وانگ Chen Xhiao Wang، وانگ ژیان Wang Xian، ژو تین چای Zhou Tianchai. که به این استادان «چهار ببر خاندان چن» یا «چهار مبارزِ مرید بودا» در خاندان چن می‌گویند. سپس استادی به نام یانگ لوچان، از خاندان چن، تای چی را آموزش دیده و با مطالعه رساله‌های کهن تای چی، سبک یانگ تای چی را معرفی نمودند، سایر سبک‌های تای چی نیز از شاگردان ایشان بوده یا از شاگردان ایشان آموزش دیده بودند.

 

درباره کمیته تای چی ایران

علیرغم اینکه ورزش ووشو در مقایسه با بعضی رشته های ورزشی رایج در کشورمان ورزش نسبتاً جوانی به شمار می رود، خوشبختانه در حال حاضر جایگاه مناسبی را در بین تمامی ورزش های کشور به خود اختصاص داده است و مانند نگینی میان ورزش های مدال آور کشور می درخشد. همگام با رشد و پیشرفت سریع این رشته، سبک های تحت پوشش این هنر زیبا و جذاب نیز با آهنگ کم و بیش هماهنگ با رشته اصلی گسترش و توسعه یافته اند. لیکن در این میان تای چی دچار مهجوری و انحصار گردید امری که این رشته بسیار زیبا و مفرح  را در موضع ضعف و انزوا قرار داد.

اکنون فرصتی فراهم شده است تا با شکست این انحصار و انزوا درجهت شکوفایی،نشر و گسترش این هنر زیبا حرکت کنیم.

خوشبختانه عواملی نظیر :

    زیبایی و جذابیت این رشته
    استقبال عملی بسیار خوب از این رشته
    قابلیت های درمانی اثبات شده
    عامه پسند و ارزان بودن
    شادابی و طراوت موجود در این رشته
    حضور نیروهای علاقمند و مستعد
    استقبال بی نظیر بانوان از این رشته

زمینه را برای رشد و توسعه و گسترش این رشته فراهم نموده است لذا برآنیم تا با بهره گیری از تمامی نیروها و نفرات حاضر در این رشته- بدون سوگیری و جهت گیری- و ساماندهی این نیروها موجبات این مهم را فراهم آوریم، بدیهی است تغییر وضعیت از حالت موجود به وضعیت مطلوب نیازمند مطالعه و بررسی و شناخت قابلیت ها و توانایی ها، فرصت ها و تهدیدها ،نقاط قوت و ضعف است که خوشبختانه این امر با مشورت و همفکری نیروهای متعهد و توانمند در هیئت رئیسه و بخش های تحت پوشش در حال انجام است که خلاصه فعالیت هاو موارد مطروحه در این راستا عبارتند از:

    برگزاری دوره های کوتاه مدت مربیگری و داوری
    استاژهای فنی و ارتقاء
    دوره های علمی تخصصی وپژوهش های علمی
    برگزاری مسابقات قهرمانی کشور، تشکیل تیم ملی تای چی و اعزام تیم به مسابقات بین المللی
    تشکیل گروه استعدادیابی
    ایجاد پایگاه های دائمی برای آموزش تای چی در مناطق مختلف کشور به منظور توسعه پایدار و رشد یکنواخت تای چی در سراسر کشور
    تشکیل تیم های داوطلب جهت آموزش تای چی در مناطق کمتر توسعه یافته
    برگزاری جشنواره های تای چی به مناسبت های مختلف در شهر های مختلف
    رایزنی با ارگانها و نهادهای عمومی و اجتماعی به منظور همگانی کردن تای چی
    رایزنی با صداو سیما به منظور معرفی جاذبه های این رشته به عموم مردم

با توجه به اینکه تحقیقات و پژوهش های علمی  ورزش را به عنوان یک عامل غیر دارویی در پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری ها معرفی کرده اند امیدواریم با  نشر و گسترش تای چی – باتوجه به قابلیت ها و ظرفیت ها- گام مهمی در جهت ارتقا سلامت افراد جامعه برداریم.

در حال حاضر ریاست کمیته تایچی برعهده امیر صدیقی است. صدیقی که فارغ التحصیل دوره کارشناسی ارشد مدیریت و حقوق ورزش فیفا است،  از سال ٨٩ مسئولیت ریاست کمیته روابط بین الملل فدراسیون ووشو ایران را بر عهده دارد. وى دبیر کمیسیون روابط بین الملل و کمیسیون حقوق ورزشی کمیته ملى المپیک نیز مى باشد و پیش از این در کمیته بین المللى المپیک IOC در سوییس مشغول به فعالیت بوده است.

 

بالا